Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Come on baby, light my fire!

Εκνευρίζεσαι, φωνάζεις, κλαις, παθαίνεις κατάθλιψη... Και όλα αυτά γιατί; Γιατί δεν έχεις μάθει να εκτιμάς; Ή μήπως, γιατί δεν μπορείς ακριβώς να συνειδητοποιήσεις την κατάσταση; Μήπως από την άλλη κι εσύ δεν είσαι τόσο αθώος όσο νόμιζες?

Προσπαθείς από κάπου να πιαστείς με τόσο λάθος τρόπο, με μία τόσο άσχημη προσέγγιση που τελικά δεν θα σε οδηγήσει πουθενά, θα κάνει τα πράγματα χειρότερα. Ξεσπάς σε λάθος άτομα, σε αυτά που δεν φταίνε, ξεσπάς στον εαυτό σου.




Οι γονείς μου πάντα μου έλεγαν: "σταμάτα να παραπονιέσαι ενώ έχεις τα πάντα". Πρέπει τελικά να μάθουμε να εκτιμάμε ορισμένα πράγματα. Είπα πρόσφατα ότι είμαι ευτυχισμένη, ότι έχω φίλους στη ζωή μου, είμαι στη σχολή που αγαπάω, έχω έναν άνθρωπο που ξέρω ότι με αγαπάει, έχω τους γονείς και τους συγγενείς μου και δεν μου λείπει τίποτα. Και το εννοώ, τίποτα.

Είναι όμορφο πράγμα να εκτιμάς. Να λες ευχαριστώ που έχω τα πάντα. Και σε κάποια φάση να σταματάς να ζητάς παραπάνω. Όχι, όχι δεν εννοώ να μην χτίζεις ψηλότερα κάστρα, να μην βάζεις τα όρια και τα όνειρά σου πάνω από τα σύννεφα, εννοώ να χτίζεις ένα κάστρο και μετα να αποφασίζεις ότι δεν είναι αρκετό για σένα, ότι δεν αξίζει ούτε την περιφρόνησή σου. Να αποκτάς κάτι στη ζωή σου και να το περιφρονείς. Να μην αγαπάς τίποτα όσο του αξίζει.

Στο κάτω, κάτω γιατί; Γιατί; Γιατί να μην βλέπεις πόσο όμορφη είναι η ζωή γύρω σου; Πόσο ωραία μπορείς να περάσεις ακόμα και με το πιο μικρό πράγμα του κόσμου;

Και το χειρότερο είναι ότι ίσως έρθει κάποια στιγμή που θα καταλάβεις ότι έχει γίνει... Τότε θα είναι αργά και θα λες: "Θεε μου, τι έκανα!!".

Είναι ωραίο να λες τα έχω όλα και είμαι ευτυχισμένη.

Point final et sourire.

Πιες: δεν πάει κάπου συγκεκριμένα το κείμενο. Απλά θεωρώ ότι πλέον είναι απόλυτη ανάγκη να λες "είμαι χαρούμενος, ευχαριστώ", σε όποιον κι αν σε έκανε χαρούμενο.

11 σχόλια:

  1. ελα πες την αληθεια, ελα αντε .. μία και 5 πρώτα λεπτά, λίγο κρασάκι, λίγο το τραγουδάκι του τίτλου και τα βλέπεις όλα παραδεισένια ε? hahaha :ppppp Εγώ περνάω φάσεις Amelie, ή θα είμαι μές στη θετικοτητα και την αισιοδοξια ή θα με πιασει η μίρλα ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Γιουχου Βασίλη!! Η αλήθεια είναι πως δεν ήμουν και στα καλύτερα μου προχτες το βράδυ! Αλλά επανήλθα!!
    Btw, είδα το Melancholia και μπορω να πω πως έχω καιρό να δω ΤΟΣΟ καλή ταινία!

    @Αρτάκι: καλώς τη μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. :OOOOOOOO αληθεια ????? ψησε με κι αλλο ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πραγματικά στο λέω πήγαινε όποτε μπορείς να το δεις στο σινεμά... Είναι από τις ταινίες που δεν λέει να τις δεις στην τηλεόραση ή στο πισι! Πήγαινε σε κλειστό, καλό κινηματογράφο με κανό ηχοσύστημα και μεγάλη οθόνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είχα ξεχάσει πόσο χαρούμενη με κάνει να διαβάζω τα posts σου! :D
    Σε παρακαλώ γράφε πιο σύχνά. Και κάνε εμάς του μίζερους να συνειδητοποιήσουμε ότι κάποτε πρέπει να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε και όχι να ψάχνουμε πάντα κάτι να μας λείπει.. :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τελικά, στο κάτω κάτω της γραφής Blur, όχι μόνο δεν μας λείπει τίποτα αλλά έχουμε παραπάνω από όσα χρειαζόμαστε!! Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!! Θα επανέλθω σύντομα! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Περιμένω με αγωνία λοιπόν! :))
    υγ: Έχω μπερδέψει τους πάντες που αλλάζω συνέχεια, αλλά τέλοσπάντων είμαι η παλιά georgina, και άλλαξα διεύθυνση. Η καινούρια είναι αυτή: http://messornot.blogspot.com/
    Αν θες κάνε unfollow στο παλιό μπλογκ και έλα στο καινούριο! Καλή εβδομάδα από αύριο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αααα!! Με γειά η καινούργια διεύθυνση και το καινούργιο όνομα λοιπόν!! Έρχομαι κι εγώ!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Γεια σου, Amelie. Τι κάνεις? Συγχώρεσέ μου την εμβόλιμη και παντελώς άκυρη παρέμβαση, ήθελα να σου πω ότι κλείνω τα "Απύθμενα Νερά" κι ανοίγω ένα καινούριο site.
    http://storiestogo.weebly.com/
    Αυτή είναι η διεύθυνση. Όποτε θες, μπες να ρίξεις μια ματιά! Ελπίζω να σ'αρέσει! ;) Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ααα με το καλό!! Καλή αρχή! Θα περνάω και από σένα όποτε μπορώ! Καλή αρχήηη! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για πείτε...