Μεγάλη υπόθεση το να μπορείς να δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία. Θέλει πολύ προσπάθεια το να καταφέρεις να συγχωρέσεις και να ξεχάσεις οτιδήποτε έχει συμβεί, να κρατήσεις μόνο τις καλές στιγμές του παρελθόντος και να προσπαθήσεις να ξαναχτίσεις μία σχέση, έχοντας όμως στο μυαλό και στην καρδιά σου το πόσο πληγώθηκες από τον άλλον.
Αξίζει να δίνεις δεύτερες ευκαιρίες;; Ξέρεις ότι δεν θα επαναληφθούν τα ίδια λάθη; Άλλωστε η ιστορία το επιβεβαιώνει, η ζωή κάνει κύκλους και τα σφάλματα επαναλαμβάνονται. Μπορείς να έχεις τόση εμπιστοσύνη σε έναν άνθρωπο ώστε να αφήσεις στα χέρια του την ψυχή σου για μία ακόμη φορά, ακόμα και αν το έχεις ξανακάνει και κατέληξες να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο;
Αφέλεια ή αγάπη; Εμπιστοσύνη ή χαζομάρα;
Τι γίνεται όμως αν δώσεις τη ριμάδα τη δεύτερη ευκαιρία και φας τα μούτρα σου; Εκεί κλάφ’ τα Χαράλαμπε! Έχεις κάθε δικαίωμα να γίνεις drama queen και να πέσεις στα πατώματα. Και άντε έπεσες, πώς ξανασηκώνεσαι μετά; Γιατί ξέρεις ότι είναι καθαρά δικό σου λάθος, ότι εσύ φταις που έδωσες την ευκαιρία για αλλαγή. Γιατί ήξερες τον άλλον, ήξερες ότι είχε στα χέρια του κάθε όπλο και κάθε «δικαίωμα» να σε πληγώσει, γιατί τον άφησες.
Και το γελοίο; Έρχεται και ζητάει συγγνώμη! «Εε φίλε μου, από τότε που εφευρέθηκε η συγγνώμη, χάθηκε το φιλότιμο!». Αλλά αν τον αγαπάς ,θα την δεχτείς τη συγγνώμη και θα δώσεις και τρίτη ευκαιρία. Τι στο διάολο πια! Τρίτη και φαρμακερή!
Αλλά το worst case scenario; Εκεί που συνεχίζεις και δίνεις ευκαιρίες (πολλά πολλά πολλά εκατομμύρια ευκαιρίες Γ. και Μ.), χωρίς ο άλλος να σου έχει ζητήσει καν συγγνώμη και πολλές φορές χωρίς να το αξίζει! Ντρέπομαι που το λέω αλλά το έχω κάνει… Άλλα γίνεται να νιώθεις ότι ο άλλος έχει αλλάξει και να μην του δώσεις μια ευκαιρία γιατί τον θέλεις κοντά σου; Φυσικά που καταλήγουμε; Στο να μην έχει αλλάξει και να τρως τα μούτρα σου για μία ακόμα φορά! Τουλάχιστον δοκίμασες.
Να την δώσω τελικά την ευκαιρία; Δεν έχω καταλήξει ακόμα… Θα είναι η 3.098.567.987 ευκαιρία.
"Δεν μπορείς μια ζώη καρδιά να συγχωρείς... Θεός αν είναι κι αν μ' αγαπάει κανείς!"
Point final et sourire.
"Ώσπου τέλος ένιωσα, κι ας πα να μ' έλεγαν τρελό, ότι από ένα τίποτα γίνεται ο παράδεισος"
Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010
Sometimes goodbye is a second chance...
Σκέφτηκε κρατώντας το κόκκινο μπαλόνι της η
Amélie Melon
κάπου στις
1:08 μ.μ.
5
συννεφάκια στη Χώρα του Ποτέ
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Μου θυμίζει:
ευκαιρία,
second chance
Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010
L' essentiel est invisible pour les yeux.
Για μία ακομη φορά θα χρησιμοποιήσω τον αγαπημένο μου Μικρό Πρίγκηπα... "-Adieu, dit le renard. Voici mon secret. Il est très simple : on
ne voit bien qu’avec le coeur. L’essentiel est invisible pour les
yeux.
-L’essentiel est invisible pour les yeux, répéta le petit prince,
afin de se souvenir."
I can make you play
I can make you smile
I can make you safe in my foolish arms
You're my brightest sun
You're my crystal sea
You're my loudest rhythm
Beats inside my heart
I will make you laugh
I will make you fly to the shinny skies where
Where we'll live in happiness.
Point final et sourire.
ne voit bien qu’avec le coeur. L’essentiel est invisible pour les
yeux.
-L’essentiel est invisible pour les yeux, répéta le petit prince,
afin de se souvenir."
I can make you play
I can make you smile
I can make you safe in my foolish arms
You're my brightest sun
You're my crystal sea
You're my loudest rhythm
Beats inside my heart
I will make you laugh
I will make you fly to the shinny skies where
Where we'll live in happiness.
Point final et sourire.
Σκέφτηκε κρατώντας το κόκκινο μπαλόνι της η
Amélie Melon
κάπου στις
12:33 μ.μ.
1 συννεφάκια στη Χώρα του Ποτέ
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Μου θυμίζει:
Μικρός Πρίγκηπας,
μόνικα,
πεταλούδα
Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010
Σαν να δρόσισε...!!
Πάει το καλοκαιράκι... Το καταλάβαμε για τα καλά πλέον. Γκρίζα συννεφάκια, αεράκι και όπου να'ναι θα μυρίσουμε και καμιά βροχούλα.
Έφυγε το καλοκαίρι, ήρθε η εξεταστική. Με (ζεστό πλέον) καφέ ανα χείρας, γυρνάμε όλη την Αθήνα ψάχνοντας μια θέση στα αναγνωστήρια και τις βιβλιοθήκες.
Όλοι θεωρούν οτι η Πρωτοχρονιά είναι η καταλληλότερη μέρα για καινούργιες αρχές. Θα προτιμήσω τον Σεπτέμβριο. Αλλαγή καιρού, αλλαγή φοιτητικού έτους, αλλαγή γκαρνταρόμπας: ναι νομίζω πως ο Σεπτέμβρης είναι ο καταλληλότερος μήνας για αλλαγές!
Θα τα χάσω λοιπόν τα 3,4,5,6,7 κιλάκια των διακοπών, θα γίνω επιμελής φοιτήτρια, θα πηγαίνω τρεις φορές τη βδομάδα στο γυμναστήριο, ΘΑ ΚΑΝΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, θα πηγαίνω στα φεστιβάλ που θέλω, θα.., θα..., θα...
Χτές μια φίλη μου είπε οτι δεν λέει τις αλλαγές που θέλει να κάνει, γιατί αν πεις κάτι δυνατά δεν γίνεται ποτέ. Σαν τις ευχές... Γι' αυτό και εγώ δεν τις λέω δυνατά, απλά τις γράφω, ώστε να μην έχω καμία δικαιολογία!
Θα το γράψω και το κλισέ μου πάλι.. Το έλεγε άλλωστε ο Ghandi... "Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δείς στον κόσμο."
Καλό φθινόπωρο. Καλές αλλαγές. Πάντα με χαμόγελο.
Point final et sourire.
Έφυγε το καλοκαίρι, ήρθε η εξεταστική. Με (ζεστό πλέον) καφέ ανα χείρας, γυρνάμε όλη την Αθήνα ψάχνοντας μια θέση στα αναγνωστήρια και τις βιβλιοθήκες.
Όλοι θεωρούν οτι η Πρωτοχρονιά είναι η καταλληλότερη μέρα για καινούργιες αρχές. Θα προτιμήσω τον Σεπτέμβριο. Αλλαγή καιρού, αλλαγή φοιτητικού έτους, αλλαγή γκαρνταρόμπας: ναι νομίζω πως ο Σεπτέμβρης είναι ο καταλληλότερος μήνας για αλλαγές!
Θα τα χάσω λοιπόν τα 3,4,5,6,7 κιλάκια των διακοπών, θα γίνω επιμελής φοιτήτρια, θα πηγαίνω τρεις φορές τη βδομάδα στο γυμναστήριο, ΘΑ ΚΑΝΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, θα πηγαίνω στα φεστιβάλ που θέλω, θα.., θα..., θα...
Χτές μια φίλη μου είπε οτι δεν λέει τις αλλαγές που θέλει να κάνει, γιατί αν πεις κάτι δυνατά δεν γίνεται ποτέ. Σαν τις ευχές... Γι' αυτό και εγώ δεν τις λέω δυνατά, απλά τις γράφω, ώστε να μην έχω καμία δικαιολογία!
Θα το γράψω και το κλισέ μου πάλι.. Το έλεγε άλλωστε ο Ghandi... "Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δείς στον κόσμο."
Καλό φθινόπωρο. Καλές αλλαγές. Πάντα με χαμόγελο.
Point final et sourire.
Σκέφτηκε κρατώντας το κόκκινο μπαλόνι της η
Amélie Melon
κάπου στις
9:45 μ.μ.
3
συννεφάκια στη Χώρα του Ποτέ
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Μου θυμίζει:
αλλαγή,
αρχή,
Σεπτέμβρης,
χαμόγελο
Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
pixiedust...
Πάντα μου άρεσε να ακούω 2 μικρές λέξεις. 2 λέξεις με 6 γράμματα... "Σ' αγαπώ..". Δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο από το να ανοίγεται μπροστά σου ένας άνθρωπος. Να βλέπεις την καρδιά του να ανθίζει μπροστά σου και να αφήνεται... Να εκφράζει τα συναισθήματά του. Να σου αφήνει ένα κομμάτι του.
Σήμερα άκουσα μία από τις πίο σοφές κουβέντες που έχω ακούσει ποτέ... "Πολλοί λένε 'σ' αγαπώ γιατί σε χρειάζομαι', πολύ λίγοι, όμως, 'σε χρειάζομαι γιατί σ'αγαπώ.'".
Φιλική αγάπη: σε νοιάζομαι, θέλω να σε προστατεύω, θέλω να είσαι δίπλα μου, θέλω να με στηρίζεις, θέλω να σε στηρίζω, δεν θέλω να σε κάνω να πονέσεις και αν το κάνω θα σου ζητήσω ειλικρινά συγγνώμη. Θέλω να μοιραστώ τα πάντα μαζί σου, θέλω να είσαι ο αδερφός ή η αδερφή που δεν έχω, θέλω να μπορώ να σου πω τα πάντα. Θέλω να μην με κρίνεις, θέλω να είσαι ειλικρινής μαζί μου, θέλω να μου λες αυτά που δεν μπορώ να δω εγώ στον εαυτό μου. Σε θαυμάζω και σε ευχαριστώ.
Οικογενειακή αγάπη: είσαι το σπίτι μου, είσαι η ασφάλειά μου, είσαι ο άνθρωπος που, αν κ δεν μπορώ να πω τα πάντα, θα είναι πάντα δίπλα μου. Είσαι ο άνθρωπος που με ξέρει καλύτερα και περισσότερο καιρό από κάθε άλλον. Δεν είμαι εσύ αλλά μου έχεις δώσει τις αρχές σου και ίσως κάποια στιγμή γίνω σαν και σένα σε κάποια πράγματα. Σε θαυμάζω και σε ευχαριστώ.
Ερωτική αγάπη: είσαι ο άλλος μου εαυτός, είσαι αυτός που θέλω να του μιλάω συνέχεια, έχεις κάτι που συμπληρώνει ένα κενό μου. Σε θέλω συνέχεια κοντά μου και μου λείπεις όταν φεύγεις. Υπάρχεις σε κάθετι γύρω μου. Με επηρεάζεις με τις επιλογές σου και το ίδιο και εγώ. Χαίρομαι που σε έχω ερωτευθεί. Σε θαυμάζω και σε ευχαριστώ.
Αγαπώ...
Point final et sourire.
Σήμερα άκουσα μία από τις πίο σοφές κουβέντες που έχω ακούσει ποτέ... "Πολλοί λένε 'σ' αγαπώ γιατί σε χρειάζομαι', πολύ λίγοι, όμως, 'σε χρειάζομαι γιατί σ'αγαπώ.'".
Φιλική αγάπη: σε νοιάζομαι, θέλω να σε προστατεύω, θέλω να είσαι δίπλα μου, θέλω να με στηρίζεις, θέλω να σε στηρίζω, δεν θέλω να σε κάνω να πονέσεις και αν το κάνω θα σου ζητήσω ειλικρινά συγγνώμη. Θέλω να μοιραστώ τα πάντα μαζί σου, θέλω να είσαι ο αδερφός ή η αδερφή που δεν έχω, θέλω να μπορώ να σου πω τα πάντα. Θέλω να μην με κρίνεις, θέλω να είσαι ειλικρινής μαζί μου, θέλω να μου λες αυτά που δεν μπορώ να δω εγώ στον εαυτό μου. Σε θαυμάζω και σε ευχαριστώ.
Οικογενειακή αγάπη: είσαι το σπίτι μου, είσαι η ασφάλειά μου, είσαι ο άνθρωπος που, αν κ δεν μπορώ να πω τα πάντα, θα είναι πάντα δίπλα μου. Είσαι ο άνθρωπος που με ξέρει καλύτερα και περισσότερο καιρό από κάθε άλλον. Δεν είμαι εσύ αλλά μου έχεις δώσει τις αρχές σου και ίσως κάποια στιγμή γίνω σαν και σένα σε κάποια πράγματα. Σε θαυμάζω και σε ευχαριστώ.
Ερωτική αγάπη: είσαι ο άλλος μου εαυτός, είσαι αυτός που θέλω να του μιλάω συνέχεια, έχεις κάτι που συμπληρώνει ένα κενό μου. Σε θέλω συνέχεια κοντά μου και μου λείπεις όταν φεύγεις. Υπάρχεις σε κάθετι γύρω μου. Με επηρεάζεις με τις επιλογές σου και το ίδιο και εγώ. Χαίρομαι που σε έχω ερωτευθεί. Σε θαυμάζω και σε ευχαριστώ.
Αγαπώ...
Point final et sourire.
Σκέφτηκε κρατώντας το κόκκινο μπαλόνι της η
Amélie Melon
κάπου στις
8:20 μ.μ.
0
συννεφάκια στη Χώρα του Ποτέ
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Μου θυμίζει:
αγαπώ,
έρωτας,
οικογένεια,
φίλος,
χρειάζομαι
Μάκιαααααααα
Σκέφτηκε κρατώντας το κόκκινο μπαλόνι της η
Amélie Melon
κάπου στις
6:26 μ.μ.
0
συννεφάκια στη Χώρα του Ποτέ
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010
Φυσικό διάβασμα...
Σκέφτηκε κρατώντας το κόκκινο μπαλόνι της η
Amélie Melon
κάπου στις
7:06 μ.μ.
0
συννεφάκια στη Χώρα του Ποτέ
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Fucked up again...
3 words, 8 letters, say it & I'm yours...
Σκέφτηκε κρατώντας το κόκκινο μπαλόνι της η
Amélie Melon
κάπου στις
1:42 π.μ.
0
συννεφάκια στη Χώρα του Ποτέ
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)