Μία φίλη που σου φτιάχνει κάθε μέρα πρωινό.
Ένας φίλος που σε παίρνει κάθε μέρα τηλέφωνο για κουτσομπολιό.
Ένας καινούργιος άνθρωπος που πας τόσο πολύ να συμπαθήσεις και σου λέει ότι έχεις καλό συντονισμό.
Ένα καινούργιο χόμπι που, για πρώτη φορά στη ζωή σου, είναι άθλημα (!!).
Μία αγκαλιά από κάποιον που γιορτάζει είτε είναι 5,6,21 ή 70. Γιατί και τους 4 τους αγαπάς πολύ.
Ζεστό φαγητό το μεσημέρι, γύρω από ένα ζεστό τραπέζι.
Ένα τρόμαγμα που σε κάνει να ουρλιάξεις, να σκάσεις στα γέλια και να καταλήξεις σε μία τεράστια αγκαλιά και μία τούμπα στο κρεβάτι.
Η εξέταση αντανακλαστικών.
'Ενα καινούργιο σκυλάκι.
Το Cap Cap.
Να κατεβαίνει να σου φτιάξει τσάι γιατί είσαι κουρασμένη.
Να ξυπνάει για να σου πει καλημέρα.
Να μένει μαζί σου.
Να μαγειρεύει το μεσημέρι γιατί -let's face it- μαγειρεύει καλύτερα.
Να προσέχει αν κρυώνεις και να σε σκεπάζει.
Να μην μπορείς να περιμένεις το πρωί για να τον ξυπνήσεις.
Ατελείωτες συζητήσεις περί ανέμων στο τραπέζι, αγκαλιά με το καλοριφέρ.
Η μοναδική ικανότητα να σε κρατάει παιδί όταν νιώθεις ότι πρέπει επειγόντως να μεγαλώσεις, γιατί οι καταστάσεις το απαιτούν.
Αλλαγές από 'δω, αλλαγές από 'κει και ποιος σκέφτεται να σου δώσει λίγο χρόνο για επεξεργασία; Λίγο χρόνο να βάλεις τις σκέψεις σου σε μία τάξη, λίγο χρόνο να σταματήσεις, λίγο χρόνο για να πεις "too much information".
Ένας άνθρωπος πολύ χαρούμενος. Ένας άνθρωπος που κατάφερε να σπάσει τα δεσμά του και να βγει από το αόρατο κλουβί, που ο ίδιος ή ο κόσμος του είχε επιβάλλει να ζει. Βλέπεις την αλλαγή πάνω του, το απελευθερωμένο γέλιο, την ανάγκη να μιλήσει για όσα έκρυβε πολλά χρόνια τώρα.
Από τη δική μου πλευρά, μόνο θαυμασμός και υποστήριξη σε ό,τι χρειαστεί.
Θαυμασμός γιατί πρέπει να είσαι πολύ δυνατός άνθρωπος για να πονάς χρόνια και να μην δείχνεις τίποτα. Χρειάζεται μεγάλο κουράγιο να κρύβεις ένα δάκρυ πίσω από ένα χαμόγελο και να μην αφήνεις τον εαυτό σου να δεχτεί αυτό που πραγματικά είναι. Και το πιο δύσκολο από όλα είναι να μην μπορείς να είσαι ξεκάθαρος με τον εαυτό σου. Να μην μπορείς να καταλάβεις ποιος είσαι πραγματικά και να γίνεται μέσα σου μία εσωτερική πάλη που σε καταβάλλει μέρα με την μέρα. Παραδέχομαι και υποκλίνομαι μπροστά στους ανθρώπους που έχουν καταλάβει τον εαυτό τους και δεν φοβούνται να πουν σε όλους "ξέρεις κάτι; Αυτό είμαι, αν σ' αρέσει."
Υποστήριξη γιατί ο κόσμος είναι κακός όταν δεν ξέρει ή δεν μπορεί να καταλάβει. Υποστήριξη γιατί όταν είσαι μόνο εσύ και ο εαυτός σου τόσο καιρό και αποφασίζεις τελικά να μοιραστείς αυτό που σε βασανίζει, το λιγότερο που χρειάζεσαι είναι έναν άνθρωπο να του εξομολογηθείς όλα αυτά που κράταγες για σένα αυτά τα χρόνια.
Συνέχεια σκέφτομαι αυτό που είπες με τις πραγματικές στιγμές ευτυχίας και με κάνει να χαζογελάω σκεφτόμενη αυτές τις στιγμές. Έχεις πολύ δίκιο τελικά... Ευχαριστώ που μαζί με τους άλλους έβγαλες τον πραγματικό μου εαυτό και στο χρωστάω χάρη...
Ένα μεγάλο συγγνώμη για όσα έχω πει κατά καιρούς και σε έκαναν να νιώθεις άσχημα.
Σε θαυμάζω. Μην σε νοιάζει τίποτα. Είμαστε όλοι εδώ. Αν ήσουν τόσο καιρό στεναχωρημένος, χαμογέλα. Τα καλύτερα έρχονται.
Το είχες δει στον ύπνο σου όταν ήσουν μικρός και μου το είπες. Η Σελήνη- πάντα η Σελήνη και ποτέ το φεγγάρι- είναι φτιαγμένη από συναισθήματα ανθρώπων. Γι' αυτό και αλλάζει συνέχεια μορφή και χρώματα.
Και μου είπες για το ματωμένο φεγγάρι. Όταν είναι κόκκινο το φεγγάρι, ο κόσμος υποφέρει και πονάει. Και ήταν ματωμένο, σήμερα, το φεγγάρι. Και όταν χάθηκε από τον ουρανό, σου είπα:"Πάει, δεν πονάει πια ο κόσμος.". Γέλασες και μου είπες ότι αυτά ήταν και τα δικά σου λόγια, όταν έβλεπες τα παιδικά σου ματωμένα φεγγάρια από την ταράτσα.
Και μου είπες "σ' αγαπάω". Για πρώτη φορά. Στην παραλία μας, με τα αστέρια μας και με το ματωμένο φεγγάρι.
Εε όταν είδα στο google το "Anne Leibovitz shoots Disney" δεν ήθελα κάτι παραπάνω για να αρχίσω να κοιτάω... Η φωτογράφος ξεκίνησε το project πριν από 4 χρόνια περίπου και οι τελευταίες φωτογραφίες παρουσιάστηκαν το Μάρτιο του 2011. Αυτή είναι λοιπόν η σειρά φωτογραφιών της Annie Leibovitz για τα Disney Parks σε όλο τον κόσμο...
Where imagination saves the day... Ο David Beckham σαν πρίγκηπας Φίλιππος από την Ωραία Κοιμωμένη.
Where every Cinderella story comes true. H Scarlett Johansson χάνει το γοβάκι της στις 12.
Where Wonderland is your destiny. Η Beyonce σαν Αλίκη, Τρελοκαπελάς ο Oliver Platt.
Where you are always king of the court. Ο τενίστας Roger Federer σαν Βασιλιάς Αρθούρος.
Η Rachel Weisz στον ρόλο της χαμένης στο δάσος Χιονάτης.
Where a moment of beauty lasts forever. Peneloppe Cruz και Jeff Bridges σαν Πεντάμορφη και Τέρας.
When magic speaks, even when you' re not the fairest of them all. Η κακιά μάγισσα Olivia Wilde με τον μαγικό της καθρέφτη Alec Baldwin.
Where memories take wold and never let go. Η Ursula- Queen Latifah.
Where magic set sails....
... and adventures become legendary. Ο πειρατής Johnny Depp με την Patti Smith.
Where you never have to grow up... Η Gisel Γουέντι ετοιμάζεται να πετάξει για τη Χώρα του Ποτέ μαζί με την Tinkerbel- Tina Fey και τον Πίτερ Παν Mikhail Baryshnikov.
Where magic begins... Η Julie Andrews μαζί με την Abigail Breslin σε μία σκηνή από τον Πινόκιο.
Where another world is just a wish away. Η Julian Moore ως Άριελ με τον Michael Phelps να κολυμπάει μαζί της.
Η Ωραία Κοιμωμένη Vanessa Hudgens με τον πρίγκηππά της Zac Efron.
Where a whole new world awaits. Η Γιασμίν Jennifer Lopez με τον Mark Antony Αλαντίν πετάνε με το μαγικό χαλί τους.
Where your every wish is our command. Το τζίνι Whoopi Goldberg.
Where dreams run free. Η Ποκαχόντας Jessica Biel.
Βόλτα μέσα στα παραμύθια. Δράκοι, μαγικοί καθρέφτες, γοβάκια, πριγκήπισσες, τέρατα, φιλιά και πρίγκηπες. Χμμμ... Μήπως το αυτοκίνητό μου γίνει κολοκύθα στις 12??!!
Point final et sourire.
Πιες: η μάχη με το fb μόλις χάθηκε. Επέστρεψα δριμύτρελη...
Κοιτούσα λίγο πριν τα προηγούμενα πρόσφατα πόστ που έχω κάνει!! Και είμαι επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ!! Τι γκρίνια;; Τι απαισιοδοξία! Μα quelle decadence!! Φτου μου, φτου μου και πάλι φτου μου!!
ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΛΙΓΟΟΟΟ!!
Γιατί τελευταία αγαπώ:
Την αίσθηση του shock tower!! Με το κίτρινο φωσφοριζέ βραχιολάκι, πολύ πολύ κρύο εκεί ψηλά, την υψοφοβία μου, το λεμονάκι δίπλα να μου λέει "θα ακούσεις έναν ήχο και θα πέσουμε. Πέφτουμεεεεεεε"... Και μετά την αίσθηση οτι πετάς.
Το Roses των poets of the fall.
Grow me a garden of roses
Paint me the colors of sky and rain
Teach me to speak with their voices
Show me the way and I'll try again
And so I came across the medicine man, and he showed me what I'd forlorn. (ούτε να το ήξεραν!!)
Την πίτσα με Philadelphia crust.
Ότι πήγα να δώσω μάθημα και έμεινα από λάστιχο! Δεν το ήθελε ούτε ο Θεός να πάω ρε πούστη μου εκείνη τη μέρα, γιατί να το θέλω εγώ??
Την υπέροχη μυρωδιά της φράουλας στο Body Butter του Body Shop.
Να ακούω τα τυμπανάκια και το Hula του Τιμόν κάθε φορά που χτυπάει μήνυμα στο κινητό μου.
Να βγάζω λίστα με τα διάσημα αγόρια μου στον Dexter. "χμμμ και στο7?? Ο Σάκης ή ο Μουζουράκης;; Αποφάσισα! Ο Morrison!" Να αναλύουμε τι είναι σέξι και πάλι στον Dexter με τα αγόρια μου και το αδερφάκι μου. Ένα μεγάλο ΟΧΙ στο αμάνικο για άντρες.
Το υπέροχο πουα φόντο της Χώρας του Ποτέ.
Να ξεχνάω μικροπράγματα επειδή είμαι ξανα αφηρημένη και στον κόσμο μου!
Να τρώμε στη La Pasteria και να κάνω σενάρια για τους δύο από πίσω αγνώστους. "Λοιπον ο ένας είναι Άγγλος και ο άλλος Σουηδός. Γνωρίστηκαν σε ένα συνέδριο φαρμακευτικών αντιπροσώπων και ερωτεύτηκαν παράφορα..." Να ακούω Radiocrashers στον fresh και να γελάω μόνη μου!!
Ότι αποφάσισα να παίρνω φρούτα μαζί μου στη σχολή... Τέρμα οι βλακείες, από δω και πέρα φράουλες και μήλα. Άσε που σε λίγο αρχίζουν τα βερύκοκα! (γιούχου)
Ότι σήμερα είναι τα Όσκαρ και αύριο θα κάτσω να δω τους νικητές και θα σχολιάζω όσο δεν πάει! Και οτι έχω και όλες τις ταινίες των Όσκαρ έτοιμες να τις δω στον υπολογιστή μου! Hurray!!
Ότι κάθομαι και τρώω ψωμί με μπόλικη nutella!
Ότι σε 23 μέρες φύγαμε για London!! Και ναι κάνουμε σχέδια από τώρα. Και προγράμματα. Και έχουμε ανοιχτούς χάρτες σε όλο το σπίτι.Και κυκλοφορώ παντού με έναν οδηγό. It's London baby!! (Ανώνυμη στα σχόλια, I'm definately Joey!)
Ότι πλέον είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο οτι αν και δεν είμαι Σαββατογεννημένη, είμαι πολύ (ΠΟΛΥ) μεγάλη γκαντεμόσαυρα! Αλλά η Ντίνα μας νικάει όλους τελικά! Πόσο γέλασα με αυτή την ανάρτηση!
Ότι αύριο πάμε σχολή ξανά για μάθημα! Και μετά για ισπανικά...
Ότι θα πάω μεθαύριο να κολυμπήσω στην πισίνα!
Ότι έρχεται η Α. σε μερικές μέρες!
Ότι η ακοή μου έχει επανέλθει στα φυσιολογικά της επίπεδα: δεν ακούω τίποτα!
Ότι κάνει κρύο και φοράω συνέχεια τις καινούργιες μου μπότες-πρόβατα!
Ότι αρχίζω απεξάρτηση από τον καφέ και θα πίνω ΜΟΝΟ πορτοκαλάδες από δω και πέρα! (δεν παίζει να το τηρίσω αυτό αν έχω έναν caramel macchiato μπροστά μου!)
Ότι είμαι ξανά γιούχου και αισιόδοξη γιατί το φιλοσόφησα λίγο μετά την αποτυχία και αποφάσισα οτι δεν αξίζει τον κόπο ρε γαμωτό!
Αυτά προς το παρόν. Και ας συνεχίζω να έχω εξεταστική. Και ας έχω πολύ διάβασμα. Βρε δεν τρώτε ένα κουβά σκατά όλοι. Ουυυυστ! Εγώ είμαι γιούχουυυυυυ!!! Δεν μου πάει η μελαγχολία! Απλά ΔΕΝ ΜΟΥ ΠΑΕΙ...Οπότε επιστρέφει ξανά ο smiley me!! :)
ma chambre a la forme d' une cage
le soleil passe son bras par la fenêtre
je ne veux pas travailler
je ne veux pas déjeuner
je veux seulement oublier
et puis je fume
déjà j'ai connu le parfum de l'amour
un million de roses n'embaumerait pas autant
maintenant une seule fleur dans mes entourages
me rend malade
Je ne suis pas fière de ça vie qui veut me tuer
Με πιάσανε πάλι τα.....γαλλικά μου! Θα έρθει και συνέχεια του πόστ είτε αργότερα σήμερα ή αύριο, γιατί γράφω από τον υπολογιστή της Α.Λ. και το κείμενο που θέλω να ανεβάσω είναι αποθηκευμένο στον δικό μου αγαπημένο υπολογιστάκο.
Το μόνο που με εκφράζει απόλυτα πάντως τώρα είναι το "je ne veux pas travailler, je ne veux pas déjeuner, je veux seulement oublier".
Γιατί δεν προλαβαίνω, γιατί δεν έχω τα απαραίτητα αποθέματα να πάθω άλλη μία κρίση άγχους, γιατί η μαμά μου δεν θα γυρίσει σήμερα, γιατί έχω κουραστεί, γιατί δεν μπορώ να βλέπω όλους τους άλλους να τα ξέρουν καλύτερα από μένα, γιατί άρχισα πάλι να "ντοπάρομαι" με βιταμίνες και καφεϊνη, γιατί ακόμα και έτσι νυστάζω, γιατί βλέπω τους φίλους μου (Τ. και Μ.) να μην είναι καλά και δεν μπορώ να τους βοηθήσω, γιατί νιώθω το λιγότερο χαζή, γιατί θέλω απλά να κάτσω ξαπλωμένη και να κοιτάω το ταβάνι.
je ne veux pas travailler... ευτυχώς που έχω και τον φύλακα άγγελο τον οποίο και θα αφορά η επόμενη ανάρτηση που θα έρθει.
Ευτυχώς μου έφτιαξαν λίγο τη διάθεση τα καινούργια "ρούχα" της χώρας του Ποτέ... Δεν το συζητάω αυτό το κοριτσάκι είμαι εγώ!! Μπαλόνια, γλυφιτζούρι, και κόκκινος φιόγκος στο κεφάλι;; Τι άλλο να ζητήσω!?
Five hundrend twenty five thousand
six hundred minutes
Five hundrend twenty five thousand
moments so dear
Five hundrend twenty five thousand
six hundred minutes
How do you measure, measure a year?
In daylight,
in sunsets,
in midnights,
in cups of coffee,
in inches,
in miles,
in laughter,
in strife
In Five hundrend twenty five thousand
six hundred minutes
How do you measure a year in the life
How about love?
how about love?
how about love?
...measure in love...
Φέτος το καθιερωμένο Christmas shopping με τους γονείς μου, θυσιάστηκε στον βωμό του Κ.Ν.Σ.. Αν και το να διαβάζω Κεντρικό Νευρικό Σύστημα-όσο κι αν μου αρέσει- δεν είναι η αγαπημένη μου ασχολία, με την εξεταστική να πλησιάζει επικίνδυνα και τις ελπίδες μου να πέφτουν κατακόρυφα, δεν μπορούσα να ακολουθήσω στα ψώνια για γονείς, θείους, γιαγιάδες, παππούδες και φίλους. Σε λίγες ώρες το κάτω μέρος του δέντρου μας θα γεμίσει Χριστουγεννιάτικα πακέτα και δώρα!
6 μέρες μακριά τα Χριστούγεννα. Αγαπημένη εποχή του χρόνου. Το σπίτι μας γεμάτο με στολίδια, ένα γιγαντιαίο δέντρο παίρνει τη θέση της πολυθρόνας στο σαλόνι και όλο το σπίτι μυρίζει έλατο. Οικογενειακές μέρες. Λατρεύω την ώρα που ανταλλάζουμε δώρα! Λατρεύω-αν οχι τόσο τα οικογενειακά τραπέζια- το βράδυ μετά τα οικογενειακά υπερτραπέζια, που χαζεύεις στην τηλεόραση Χριστουγεννιάτικες ταινίες αγκαλιά με τα ταπεράκια των φαγητών που περίσσεψαν ή τα κουτιά από τα γλυκά. Λατρεύω τις ταινίες που βλέπω οπωσδήποτε κάθε Χριστούγεννα: Nightmare before Christmas, Love Actually (χτες Τ., Γ., Α.Λ. και Β.= καινούργιο μέλος της παρέας!) και Home Alone. Λατρεύω τα κουζινομαγειρέματα στο σπίτι της γιαγιάς για να φτιαχτούν οι καθιερωμένοι κουραμπιέδες (χωρίς αμύγδαλο για μένα) και τα μελομακάρονα!
Χριστούγεννα. Και επειδή τα Χριστούγεννα λες αλήθεια, ήρθε η ώρα να πούμε μερικές νομίζω.
Αλήθεια νούμερο 1: Επιτέλους είμαι καλά. Επιτέλους έφυγε ένα βάρος από πάνω μου και είμαι τέλεια!! Γελάω, παίζω και έχω βγάλει τον αληθινό μου εαυτό... Και τον δείχνω σε ανθρώπους που τον εκτιμούν.
Αλήθεια νούμερο 2: Α.Λ. σ' αγαπώ πολύ πολύ πολύ!! Σ' ευχαριστώ που είσαι δίπλα μου... Και αν μερικές φορές περνας δύσκολα (σε ξέρω εγώ και καταλαβαίνω...), εγώ είμαι πάντα εδώ. Ακόμα κι αν δεν θέλεις να ανοιχτείς, ακόμα κι αν θες απλά να βρίσεις και να θέλεις να σκοτώσεις κάποιον. Εγώ θα είμαι εδώ, για να έρθω να βάλουμε τις πιτζάμες μας και να κάτσουμε εσύ στο κρεβάτι, εγώ στο πουφ να σκεπαστούμε με τη ροζ κουβερτούλα σου και να κοιτάμε το ταβάνι ή το Ε entertainment! Με βοήθησες πάρα πολύ σε περιόδους που το χρειαζόμουν και με έκανες να σηκωθώ και να είμαι καλά τώρα!! Α.Λ. ΕΙΣΑΙ ΘΕΑΑΑΑ!! χαχαχα!! 14 χρόνια μαζί βλάκα!
Αλήθεια νούμερο 3: Α. μου λείπεις! Έλα γρήγορα Αθήνα! Χαίρομαι τόσο πολύ που είσαι καλά πάνω και θέλω τόσο να έρθω να σε δω... Σ' αγαπώ πολύ πολύ!
Αλήθεια νούμερο 4: Λ. προχώρα.... (βλακείες σου λέω το ξέρω αλλά προχώρα!). Και σένα σ' αγαπώ πολύ πολύ χαζό! (αγαπουλίνι μου μωριλίνι μου γλυκουλίνι μου... ετοιμάζεσαι να με δείρεις εε;;)
Αλήθεια νούμερο 5: Τ. είμαι πολύ τυχερή που σε γνώρισα. Είμαι τόσο χαρούμενη για κείνη τη μέρα στη βιβλιοθήκη! Έχουμε πει μαζί τα άπειρα. Θα κρατάω πάντα εκείνη τη νύχτα στην αυλή του σπιτιού μου, το πρωινό στο "παιδί", το γυμναστήριο, τα μαγειρέματά μας και τις ώρες στη σχολή που βγάζαμε υποψηφιότητες (αμάν! ούτε μία βδομάδα δεν μπορούμε να τους αφήσουμε ήσυχους!!). Μοιάζουμε αρκετά μικρό μου δαμαλάκι. Με τα πάνω και τα κάτω μας, με τις τρέλες και τα κλάματά μας. Με βοήθησες και με βοηθάς να προχωρήσω και να καταλάβω αρκετά πράγματα. Αξίζεις πολλά!! Συνειδοποίησέ το! Ααα και είσαι μία κούκλα! Θα μου λείψεις τώρα που θα φύγεις.
Αλήθεια νούμερο 6: Γ. είμαι πολύ τυχερή που σε γνώρισα και σένα. Λεμονάκι μου δεν περίμενα ποτέ οτι θα κάναμε παρέα και όμως καταλήξαμε να είμαστε καθημερινά μαζί. Είσαι ένας από τους ανθρώπους που με κάνουν να γελάω απίστευτα (και μόνο που ακούω το γέλιο σου). Είσαι κι εσύ τελείως τρελός εε;; Και μέσα σου κρύβεις μία απίστευτη σοβαρότητα, μία μεγάλη ευφυία, μία επιμέλεια χωρίς όρια και μία τεράστια δύναμη. Δεν ξέρω, νομίζω πως μου έδωσες λίγη από τη δύναμή σου και αυτός είναι ένας λόγος που τώρα είμαι τόσο καλά σε σχέση με πέρσι. Τελικά να το ξέρεις, το πιστεύω, μόνο λεμονάκι δεν είσαι! Κι ας σε φωνάζω έτσι, μόνο και μόνο επειδή σ' αρέσει... Είσαι θεός στο πιάνο (άσχετο αλλά αλήθεια κι αυτό!!)!!
Αλήθεια νούμερο 7: Δ. και Ε., ζευγαράκι μου!! Και με εσάς είμαι πολύ χαρούμενη που καταλήξαμε να κάνουμε παρέα! Έχουμε ρίξει πολύ γέλιο, πολύ tichu και χιονοπόλεμο! Καλά Χριστούγεννα ζευγαράκι και να είστε καλά μαζί!
Αλήθεια νούμερο 8: Μικρή Μ. είμαι τόοοοσο τόσο τόσο χαρούμενη για σενα που ξεπερασες αυτό το αδιέξοδο του τελευταίου χρόνο. Και πλέον είσαι ευτυχισμένη ε;
Αλήθεια νούμερο 9: Τ. νομίζω οτι αυτό που κοροιδεύουμε αρχίζει να είναι αλήθεια....... Δεν ξέρω πως και γιατί! Άλλα το κατάλαβα χτες και είμαι χαρούμενη, ακόμα και χωρίς ελπίδα!
Αλήθεια νούμερο 10: Το άγχος μου για την εξεταστική έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Όμως θα παραμείνω ψύχραιμη και δεν θα καταρρεύσω... Ίσως χάσω και κανένα κιλό. Και θα διατηρήσω την αισιοδοξία μου. Όλα θα πάνε καλά. All it takes is faith and trust and just a bit of pixie dust...!! **
Τέλος με τις αλήθειες... Τώρα τραγουδάκια! Το ένα είναι η διάθεσή μου και το άλλο η Χριστουγεννιάτικη διάθεσή μου!! Δεν λέω καλή χρονιά θα ξαναγράψω μέχρι τότε. Εύχομαι όμως τα πιο όμορφα Χριστούγεννα σε όλους! Να είναι γεμάτα χαρά, αγάπη, μουσική, γέλιο, ευτυχία, μελομακάρονα, μυρωδιές, όμορφες στιγμές και ανθρώπους που αγαπάμε!!
All i want for Christmas is you...
Αν και τώρα που το σκέφτομαι, πιο πολύ θα ήθελα αυτό για τα Χριστούγεννα!!
Πάντα μου άρεσε να ακούω 2 μικρές λέξεις. 2 λέξεις με 6 γράμματα... "Σ' αγαπώ..". Δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο από το να ανοίγεται μπροστά σου ένας άνθρωπος. Να βλέπεις την καρδιά του να ανθίζει μπροστά σου και να αφήνεται... Να εκφράζει τα συναισθήματά του. Να σου αφήνει ένα κομμάτι του.
Σήμερα άκουσα μία από τις πίο σοφές κουβέντες που έχω ακούσει ποτέ... "Πολλοί λένε 'σ' αγαπώ γιατί σε χρειάζομαι', πολύ λίγοι, όμως, 'σε χρειάζομαι γιατί σ'αγαπώ.'".
Φιλική αγάπη: σε νοιάζομαι, θέλω να σε προστατεύω, θέλω να είσαι δίπλα μου, θέλω να με στηρίζεις, θέλω να σε στηρίζω, δεν θέλω να σε κάνω να πονέσεις και αν το κάνω θα σου ζητήσω ειλικρινά συγγνώμη. Θέλω να μοιραστώ τα πάντα μαζί σου, θέλω να είσαι ο αδερφός ή η αδερφή που δεν έχω, θέλω να μπορώ να σου πω τα πάντα. Θέλω να μην με κρίνεις, θέλω να είσαι ειλικρινής μαζί μου, θέλω να μου λες αυτά που δεν μπορώ να δω εγώ στον εαυτό μου. Σε θαυμάζω και σε ευχαριστώ.
Οικογενειακή αγάπη: είσαι το σπίτι μου, είσαι η ασφάλειά μου, είσαι ο άνθρωπος που, αν κ δεν μπορώ να πω τα πάντα, θα είναι πάντα δίπλα μου. Είσαι ο άνθρωπος που με ξέρει καλύτερα και περισσότερο καιρό από κάθε άλλον. Δεν είμαι εσύ αλλά μου έχεις δώσει τις αρχές σου και ίσως κάποια στιγμή γίνω σαν και σένα σε κάποια πράγματα. Σε θαυμάζω και σε ευχαριστώ.
Ερωτική αγάπη: είσαι ο άλλος μου εαυτός, είσαι αυτός που θέλω να του μιλάω συνέχεια, έχεις κάτι που συμπληρώνει ένα κενό μου. Σε θέλω συνέχεια κοντά μου και μου λείπεις όταν φεύγεις. Υπάρχεις σε κάθετι γύρω μου. Με επηρεάζεις με τις επιλογές σου και το ίδιο και εγώ. Χαίρομαι που σε έχω ερωτευθεί. Σε θαυμάζω και σε ευχαριστώ.
