Έκλεισα το φέισμπουκ. Ναι κι όμως. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Πάτησα απενεργοποίηση λογαριασμού με χίλιες αμφιβολίες και μία και μοναδική σιγουριά: το μάξιμουμ μέχρι την Κυριακή θα έχω επιστρέψει για να δω τι γίνεται εκεί μέσα...
Το στοίχημα με τον εαυτό μου είναι άλλο πάντως... Να το κρατήσω μέχρι το τέλος της εξεταστικής. Μέχρι 12 Ιούλη. Η 13η Ιουλίου θα είναι μεγάλη μέρα λοιπόν... Η ιστορική επιστροφή των Πυξ Λαξ με τη συναυλία στο Ο.Α.Κ.Α. και η ιστορική επιστροφή της Αμελί στο φέισμπουκ.
Του πούστη θα το κρατήσω..... -Έχω πεισμώσει τώρα.-
Τρελό κόλλημα το φέισμπουκ πάντως. Τρελό! Εε και το παραδέχομαι, τελευταία είμαι φούλ εξαρτημένη. Σχολιάκια, λάικς, σύνδεσμοι από δω, φρεντ ρικουέστς από κει.... Βρίσκεις τον κάθε πικραμένο φίλο σου από το δημοτικό, που έχεις να τον δεις χρόνια και χρόνια και στο κάτω κάτω, έχετε χαθεί, έχετε αλλάξει, δεν θέλεις να τον δείς βρε αδερφέ! Δεν συνεχίζω με το εκθεσάρικο- Πανελλήνιες στύλ "δεν-πρέπει-να-χρησιμοποιούμε-το φέισμπουκ-γιατί-μπλα-μπλα"...
Το μπλόγκ πάντως δεν το κλείνω. Δεν το κλείνω... Εξεταστική, ξε-εξεταστική την ψυχοθεραπεία μου δεν την αφήνω... Απλά θα αραιώσω (μάλλον ή τουλάχιστον ελπίζω...) τις επισκέψεις μου... Λάθος, λάθος... Τις αναρτήσεις μου θα αραιώσω. Τις επισκέψεις μου στους fellow μπλογγεράδες δεν τις αραιώνω.Είμαι η Αμελί, 2 μέρες χωρίς φέισμπουκ και είμαι καλά.
Point final et sourire.
Πιες: οκ οκ εντάξει... let's face it! Θα το ξανανοιξω το φβ πιο γρήγορα από τις 13 Ιουλίου...
Πιες 2: welcome to facebook! Email:..... Password:.....Noooooo!!
Πιες 3: βροχή και λίγος ήλιος... Κοντεύει Ιούνης what the fuck?!?! (τουλάχιστον έχει ουράνια τόξα!)



