Παρασκευή 27 Μαΐου 2011

faceb-ουκ...


Έκλεισα το φέισμπουκ. Ναι κι όμως. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Πάτησα απενεργοποίηση λογαριασμού με χίλιες αμφιβολίες και μία και μοναδική σιγουριά: το μάξιμουμ μέχρι την Κυριακή θα έχω επιστρέψει για να δω τι γίνεται εκεί μέσα...

Το στοίχημα με τον εαυτό μου είναι άλλο πάντως... Να το κρατήσω μέχρι το τέλος της εξεταστικής. Μέχρι 12 Ιούλη. Η 13η Ιουλίου θα είναι μεγάλη μέρα λοιπόν... Η ιστορική επιστροφή των Πυξ Λαξ με τη συναυλία στο Ο.Α.Κ.Α. και η ιστορική επιστροφή της Αμελί στο φέισμπουκ.

Του πούστη θα το κρατήσω..... -Έχω πεισμώσει τώρα.-

Τρελό κόλλημα το φέισμπουκ πάντως. Τρελό! Εε και το παραδέχομαι, τελευταία είμαι φούλ εξαρτημένη. Σχολιάκια, λάικς, σύνδεσμοι από δω, φρεντ ρικουέστς από κει.... Βρίσκεις τον κάθε πικραμένο φίλο σου από το δημοτικό, που έχεις να τον δεις χρόνια και χρόνια και στο κάτω κάτω, έχετε χαθεί, έχετε αλλάξει, δεν θέλεις να τον δείς βρε αδερφέ! Δεν συνεχίζω με το εκθεσάρικο- Πανελλήνιες στύλ "δεν-πρέπει-να-χρησιμοποιούμε-το φέισμπουκ-γιατί-μπλα-μπλα"...

Το μπλόγκ πάντως δεν το κλείνω. Δεν το κλείνω... Εξεταστική, ξε-εξεταστική την ψυχοθεραπεία μου δεν την αφήνω... Απλά θα αραιώσω (μάλλον ή τουλάχιστον ελπίζω...) τις επισκέψεις μου... Λάθος, λάθος... Τις αναρτήσεις μου θα αραιώσω. Τις επισκέψεις μου στους fellow μπλογγεράδες δεν τις αραιώνω.

Είμαι η Αμελί, 2 μέρες χωρίς φέισμπουκ και είμαι καλά.

 Point final et sourire.
Πιες: οκ οκ εντάξει... let's face it! Θα το ξανανοιξω το φβ πιο γρήγορα από τις 13 Ιουλίου... 
Πιες 2: welcome to facebook! Email:..... Password:.....Noooooo!!
Πιες 3: βροχή και λίγος ήλιος... Κοντεύει Ιούνης what the fuck?!?! (τουλάχιστον έχει ουράνια τόξα!)

Πέμπτη 19 Μαΐου 2011

molestar, querer y cambiar...

Tienes que dejar presionarme.... Yo soy yo y no puedo cambiar. Tengo mis problemas, no lo ves?? Cuando no puedo verte, todos te molestan. Porque corazón? Mi amiga llora todo el tiempo: "Inmaduro". INMADURO.
tengo miedo, puedes entenderme? Por favor corazón... Por favor.

Point final et (pequeño) sourire. 


ps: escribo en español?? dios mio!


Κυριακή 15 Μαΐου 2011

strike a pose again.

Μου έχει λείψει η φωτογραφική μου και οι τρελές μου φωτογραφίες με κάθε λακούβα, κάθε σύννεφο, κάθε παιδάκι, κάθε λουλούδι, κάθε πέτρα, κάθε κύμα, κάθε στάση, κάθε παππού, κάθε σκύλο, κάθε ρούχο που μου αρέσει. Μου έλειψε το παλιό μου strike a pose...

Πάω βόλτα. Για φωτογραφίες.

Point final et sourire.


Τετάρτη 11 Μαΐου 2011

in the summertime when the weather is high, you can stretch right up & touch the sky!

Πρώτο μπάνιο στη θάλασσα για φέτος!! 2 καρδιακά επεισόδια μέχρι να βουτήξω και 2 εκατομμύρια βελονίτσες να με τρυπάνε μετά -από το μούδιασμα. Από τα πιο όμορφα μπάνια. Κρύα καθαρή θάλασσα και αναζωογονητική...

Και φυσικά μετά, το πρώτο τηγάνισμα στον ήλιο με τα απαραίτητα περιοδικά και το αναγκαίο κουτσομπολιό. Τι άλλο θα μπορούσε να ακολουθήσει?? Σουβλάκια και μία μπάλα παγωτό! ΣΕ ΧΩΝΑΚΙ και στο χέρι!

Point final et sourire.
πιες: αγαπώ τη θάλασσα. αγαπώ τη μυρωδιά του αντιηλιακού
πιες 2: ναι νομίζω κρύωσα άγρια.
πιες 3: θα πάω κ αύριο για μπάνιο.
πιες 4: Β μου έλειψες σήμερα.
πιες 5: ΓΙΟΥΧΟΥΥΥΥΥ!! ΉΡΘΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

Δύο...

Τελικά μερικές φορές, το σύμπαν παίζει πολύ παράξενα παιχνίδια. Δημιουργεί καταστάσεις που ούτε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ. Το έχω βρίσει αυτό το σύμπαν άπειρες φορές τον τελευταίο καιρό... Εε λοιπόν, σύμπαν, μόλις συμφιλιωθήκαμε, με ένα απόγευμα στα λιμανάκια της Βάρκιζας

Νέα αρχή. Με δύο........
Point final et sourire.

Τρίτη 19 Απριλίου 2011

μαντικές ικανότητες, κρυσταλλομαντεία και ταρό...

Μου φαίνεται περίεργο... Πάντα μου φαινόταν. Αυτή η έλλειψη συννενόησης μεταξύ των ανθρώπων. Μπερδέματα, τσακωμοί, κρυμμένα λόγια, υπονοούμενα...

Σου πετάει κάτι και αρχίζει αμέσως ένας μαραθώνιος σκέψεων: "μήπως εννούσε αυτό;;", "ναι αλλά αν ήθελε να πει εκείνο;;". Και φυσικά αρχίζει και η συνδυαστική σκέψη (που είναι η συνδυαστική μου σκέψη όταν την χρειαζομαι στην εξεταστική;; οεο;;) του τύπου: "πριν ένα μήνα μου είπε αυτό αλλά έρχεται σε αντίθεση με αυτό που είπε χτες και σήμερα μου λέει άλλα". Όπου φυσικά (ωω βέβαια!!) θυμόμαστε κάθε κουβέντα, με κάθε κόμμα, κάθε τελεία και κάθε τόνο που έχει ειπωθεί.

Και δεν είναι μόνο άντρες... Όοοοοχι δεν είναι μόνο άντρες! Είναι και οι φίλοι και οι φίλες. Έχει μούτρα σήμερα... Γιατί δεν μου μιλάει;; Πρέπει να του/της δώσω χώρο;; Θα νομίζει οτι δεν νοιάζομαι για εκείνον/ εκείνη!! Έχω κάνει εγώ κάτι και πρέπει να επανορθώσω;;

Εε αυτά βαρέθηκα πια. Να ψάχνω να βρω το κρυφό νόημα του κρυμμένου νοήματος της καταχωνιασμένης φράσης. Αν έχεις κάτι, αν δεν είσαι καλά, αν νιώθεις άσχημα, αν θέλεις κάτι, εεε πες το μου ντε! Δεν είμαι καλό μέντιουμ! Καθόλου καλό! Εεε οχι! Θα αλλάξει κάτι αν εγώ κάθομαι και βασανίζω το κεφάλι μου για το αν ο τάδε 1 θέλει την τάδε 2 και αν ο δείνα 1 έχει εκνευριστεί με τον δείνα 2;; Εε ΟΧΙ!!

Οπότε ΜΗΝ ξανακούσω μίρλι μίρλι μίρλι μίρλι μίρλι μέσα στο αυτί μου!

Άρα μία είναι η λύση... Αφήνουμε τα πράγματα να κυλήσουν! Και όπου πάει, πήγε!
(αλλιώς το πρόβλημα, εφόσον ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΛΥΘΕΙ, είναι αυτού που το έχει!)

Point final et sourire.
πιες: πάντως ο κόσμος δεν πάει καλά! κάτι έχει πάει στραβά... Εγώ τα λέω αλλά ποιος μ' ακούει!
πιες 2: άντε καλή νηστεία!!
πιες 3: smiling, smiling, smiling, smiling
πιες 4: το κείμενο στο word μου -που από τον Γενάρη τρώει λογοκρισία- από 2 σελίδες, κοντεύει να φτάσει 10! θα γίνει επιτέλους αυτό που θέλω για να μπορέσω να δείξω λίγο??!! 

Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

so much for my happy ending...

 "Αν δεν στηρίξεις το ένα σου πόδι έξω απ' τη Γη, ποτέ σου δεν θα μπορέσεις να σταθείς επάνω της."
Ο. Ελύτης
Η φράση του Ελύτη σε κάθε στάση λεωφορείου που θα βρεθεί μπροστά μου.
Και βγήκε και ο δικός μου Ελύτης από την βιβλιοθήκη. Για να βγει ο Ελύτης, περίεργα τα πράγματα...

Τρεις μυρωδιές: απορρυπαντικό, after shave και αφρόλουτρο. Και μερικές ακόμα... Αυτή της Τ. στον Άκη μου (βανίλια ίσως??) και βρεγμένα μαλλιά από την Α.Λ (ξεκάθαρο και καθαρό Clorane <3).

Sur le fil. Πάνω στο σκοινί. Ή πάνω ή κάτω. Προς το παρόν, διαλέγω πάνω.
grow me a garden of roses, paint me the colours of sky and rain, teach me to speak with their voices, show me the way and I'll try again.


"Κοίτα κοίτα νικάω...."  

Point final et sourire.