Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τραγούδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τραγούδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011

conte de fées




There was a boy,
A very strange enchanted boy.
They say he wandered very far, very far,
Over land and sea.

A little shy
And sad of eye,
But very wise
Was he.


And then one day,
A magic day he passed my way
And while we spoke of many things, fools and kings,
This he said to me:

"The greatest thing
You'll ever learn
Is just to love
And be loved in return".

Κυριακή 6 Μαρτίου 2011

will you still call me superman?



if i go crazy, then will you still call me superman??
πόσο το αγαπώ αυτό το τραγούδι!
κουρασμένη ξανά... έχει γίνει motto και δεν μου αρέσει καθόλου!

παγωτό τσουρέκι από το waffle house... όχι δεν είχα χρόνο να βγω, μου το έφεραν σε "ταπεράκι" οι "επιστρέφοντες" από τον πρωινό καφέ στη Βουλιαγμένη.

έχω βαρεθεί πια.
και νυστάζω. πολύ.
Είμαι supergirl, όμως και αντέχω... Αλλά δεν γράφω πια και τρώω με το αριστερό.

Αύριο θέλω να πετάξω χαρταετό (χα! κάνει και ρήμα με το αριστερό). Αλλά θα έχει αέρηδες...
Σήμερα θα ήθελα να είμαι Πάτρα. Όπως πέρσι.
Μεθαύριο θέλω να πάω σχολή και να μην διαβάσω τίποτα. Απλά να πάω να αράξω για tichu στο Divine ή στα *bucks.
Και παραμεθαύριο θέλω να γράψω τέλεια.
Και γενικά θέλω και ΔΥΟ πράγματα ακόμα (εδώ θα πέσει λογοκρισία και δεν θα συνεχίσω). 

Ζητώ πολλά;;

Όλα καλά, τέρμα τα παραπονιάρικα. Ζεν, που λέει και η Α.Λ.

Χε! Αύριο θα σκάσουμε στα νηστίσιμα! Πως και πως το περιμένω το άτιμο το μυδοπίλαφο!! :ΡΡ

Point final et sourire.

πι.ες.: εμένα ο παππούς στο video clip των 3 doors down πολύ με τρομάζει... μου θυμίζει την grandma death του Donnie Darko.
πι.ες. 2: 70 ταξίδια στη Χώρα του Ποτέ! <3  

Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

σχιζοφρενικά......



Smile, though your heart is aching
Smile, even though it's breaking
When there are clouds in the sky
You'll get by...

If you smile
With your fear and sorrow
Smile and maybe tomorrow
You'll find that life is still worthwhile
If you just...

Light up your face with gladness
Hide every trace of sadness
Although a tear may be ever so near
That's the time you must keep on trying
Smile, what's the use of crying
You'll find that life is still worthwhile
If you just...

Smile, though your heart is aching
Smile, even though it's breaking
When there are clouds in the sky
You'll get by...

If you smile
Through your fear and sorrow
Smile and maybe tomorrow
You'll find that life is still worthwhile
If you just smile...

That's the time you must keep on trying
Smile, what's the use of crying
You'll find that life is still worthwhile
If you just smile

Όλα καλά. Όλα καλά τώρα... Πάντα με κάνει και χαμογελάω αυτό το τραγούδι.

Τι θα θελα τώρα;; Πιο πολύ από ποτέ, να βγω στον κήπο να έχει έναν τεράστιο, ζεστό ήλιο και εγώ να κάνω μπουμπουλήθρες... Να γεμίζω τον χώρο και να κάθομαι να τις βλέπω!



Τι ωραίο βίντεο και πόσο όμορφα συνδυασμένο με υπέροχη μουσική. Όποιος το δει, ας μου κάνει τη χάρη να το βάλει σε full screen. Πραγματικά αξίζει!

Point final et sourire.

Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

έχω κέφια, βρε αδερφέ!!



Τραγουδάκι!!! Και ειδικά αυτό το συγκεκριμένο γιατί είναι πολύ πολύ χαρούμενο!

Και γιατί αυτό το πρώτο whooooooo εκφράζει ακριβώς τα συναισθήματά μου, μόλις βγήκα από το Ανατομείο με το 9 στο χέρι!! I'm walking on sunshine!!

Και γιατί έρχεται ο father!

Και γιατί επιτέλους βρήκα τον τρόπο μου!

Και γιατί έχω διάθεση να αρπάξω την βούρτσα και να αρχίσω να χοροπηδάω, να χτυπιέμαι, να κοπανιέμαι και να τραγουδάω στο δωμάτιο!

Και γιατί παρόλο που φοράω μαύρα αισθάνομαι πιο πολύχρωμη από ποτέ!!!

Και γιατί χαμογελάω συνέχεια!

Και γιατί τρώω Halls Vita C με φράουλα που είναι η αγαπημένη μου γεύση!

Και γιατί έχει κρύο και ήλιο μαζί και αισθάνομαι ζεστά!

Και γιατί επιτέλους φόρεσα τις γαλότσες μου και σε βροχή!

Και γιατί χτες 2 μικρές κόλλησαν πάνω μου 19 αυτοκόλλητα Hello Kitty!

Και γιατί άλλαξα το Starbucks θερμός μου και του έβαλα μία φωτό μας από τα Καλάβρυτα!

Και γιατί ΕΧΩ ΚΕΦΙΑ, ΒΡΕ ΑΔΕΡΦΕ!! 

Γιούχουυυυυυυυυυυ!!! 

Point final et sourire.

Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

Five hundred twenty five thousand six hundred minutes......




Five hundrend twenty five thousand
six hundred minutes
Five hundrend twenty five thousand
moments so dear
Five hundrend twenty five thousand
six hundred minutes
How do you measure, measure a year?

In daylight,
in sunsets,
in midnights,
in cups of coffee,
in inches,
in miles,
in laughter,
in strife

In Five hundrend twenty five thousand
six hundred minutes
How do you measure a year in the life

How about love?
how about love?
how about love?
...measure in love...


Καλή χρονιά... 50 οι αναρτήσεις μου!

Point final et sourire.

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

Γιούχου!! Τραγουδάκι!!

Ναι λοιπόν... Γράφτηκε το τραγούδι μου. Το βρήκα σήμερα το πρωί, έτοιμο στο inbox του messenger. Το συζητάγαμε καιρό. Το είχα ζητήσει από την Μ. από τον πρώτο καιρό που είχαμε γνωριστεί. Είχα ξεκινησεί τη μουρμούρα: "δεν υπάρχει κανένα τραγούδι για το όνομά μου...". Μετραμε πια 4 χρόνια.

 Ώσπου το καλοκαίρι γράψαμε το τραγούδι της Μπουμπούς. Και τότε η Μ. υποσχέθηκε και το δικό μου τραγούδι. Τα είχαμε πει. Κάτι χαρούμενο... Κάτι που να της θυμίζει εμένα. Και έτσι προέκυψε αυτό... Το "εγώ φταίω που σ' ανέχομαι.". Με τον τίτλο να υπονοεί πάρα πολλά!

Και μου φτιάχνει τόσο πολύ το κέφι. Κι ας μην είναι επαγγελματικά ηχογραφημένο, κι ας έχει τα φαλτσάκια του. Μ' αρέσει πολύ. Γιατί είναι χαρούμενο, γιατί είναι χαμογελαστό. Γιατί είναι αστείο σε σημεία που ξέρω να διακρίνω εγώ.  

Και μένει κολλημενός στο μυαλό μου ο τελευταίος στίχος... "Να πετάτε μαζί, πάντα για μένα θα είσαι χειμερινή λιακάδα στη θερινή μου βροχή.". Πολλά πολλά πολλά πολλά πολλά χαμόγελα. Ένα παιδάκι κρύβεται στο τραγουδάκι μου. Ή μάλλον δύο... Ή μάλλον πολλά. Γιατί μου θυμίζει πολλούς και πολλά!

"Ποίματα,μπύρες, τραγούδια, ξενύχτια και ποιος να σε πιάσει;;;"

Πολύ εγωκεντρική η ανάρτησή μου, αλλά τι να κάνω; Είμαι πολύ χαρούμενη για το τραγουδάκι μου και είπα να το μοιραστώ...Α και εκτός αυτού, προωθώ και την καριέρα της Μ.

Μ. μου άμα διαβάζεις σ' ευχαριστώ πολύ. Και το ξέρεις οτι το εννοώ. Και θα είμαι πάντα εδώ. Κι όταν έρθει το βραδυ και ο ένας κλαίει στην άλλη γραμμη, θα είμαι πάντα εκεί.... :D Το παρακάτω το διάβασα στην Χριστουγεννιάτικη κάρτα των starbucks και μου άρεσε, και σου ταιριάζει, και θα στο πω! "Κανένα δώρο δεν μπορεί να είναι τόσο μεγάλο, όσο το χαμογελό σου!"... Μπουμπουνοκέφαλη!

Point final et sourire... (υπερτεράστιο το sourire.)